Forum Klanowe POLISHSEAMEN

Feliks stojący obok Swojej maszyny w dwóch krótkich susach doskoczył do maszyny i zaczął ja uruchamiać chciał natychmiast znaleźć się w powietrzu. Poczuł że to jest jego szansa.

- Zwarci i gotowi. Niech żyję Polska! Niech żyje Francja!

- Dobrze - no cóż Feliks dołączył do francuskiego dywizjonu, więc nie zawsze musiał być dowadzącym skrzydlem.

- Oby nasze wojska zdążyły osiągnąć Belgijskie umocnienia. Nim Niemcy się przebiją. Te mendy to uwielbiają robić czołgami.

- Tak widziałem. Lecz ilość naszych maszyn drastycznie maleje.

Feliks zerknął na swoich towarzyszy. On nie widział żadnego. Lecz był skupiony na przeciwnikach.

- Patrząc na to że Niemcy robią ofensywę. Zgadzam się w 100%. Inaczej wystrzelają nas nim się zbierzemy.

- Totalny brak, nawet nie walczyliśmy. Tylko ciągłe manewry.

- Nie mam bladego pojecia - lecz dla pewności w radio nadał - dobra Niemcy się oddalili kogo straciliśmy?

Feliks uznał ze także się wycofa jego Francuzi musieli być uszkodzeni i wiele już nie byli wstanie zrobić.

- No to odwrót. Nie zdążyliśmy.

Feliks ruszył ratować sojuszników, tylko to mogło uratować sytuację.

- Oby tamta czwórka oddalała się bo są uszkodzeni. Bo inaczej jesteśmy spaleni. Dasz radę ich ostrzeliwać?

- Wystrzelają nas jak kaczki. Wznosimy się - Feliks zaklął siarczyściej. Zastanawiał się czy to nie jest mement jego ostatniej walki.

- Atakujemy fryców. Frey dacie radę walczyć? - Feliks wyrównał lot po czym lekko zadarł dziób. Musiał uderzyć na Niemców kiedy ci mieli go pod sobą i może go nie dostrzegli.