Forum Klanowe POLISHSEAMEN

- Tak, panie kapitanie, oczywiście że mogę to potwierdzić. Wprawdzie na własne oczy nie widziałem, ale w eskadrze wszyscy o tym z dumą mówili, więc na pewno ktoś, kto akurat z porucznikiem Skarbkiem wtedy leciał, musiał to widzieć. W naszej eskadrze nikt na takie tematy nie zmyślał. Poza tym poruczn...

- Nie. Nie dojechał - Żwirko posmutniał - Z drugiej ręki wiem, że zginął w Polsce.

- Nie, panie poruczniku. Nie dostałem. To znaczy - PRAWIE dostałem. Miałem otrzymać odznakę za ciężkie rany odniesione w boju lotniczym. I miałem otrzymać Krzyż Walecznych. Pułkownik Sznuk zatwierdził. Jeszcze tylko miało być zatwierdzone w sztabie Naczelnego Wodza, ale nie zdążyli. Wojna była szybs...

- Słusznie prawi! Żuru mu dać! - Żwirko uśmiechnął się od ucha do ucha, po czym prawym ramieniem objął Andrzeja, lewym Mikołaja i w takiej "trójcy" ruszyli w stronę kantyny.

- Tak, Mikołaju, dobrze słyszałeś: nie słyszałem nic o tym kogo chce, a kogo nie chce francuski rząd - odpowiedział ze stoickim spokojem Żwirko - I szczerze mówiąc, jakoś mnie to wcale nie rusza. "Szwajcarscy targowiczanie"!?, "Generał Sikorski"!?, "Generał Sosnkowski"!?, "Dogadali się"!?, "Wymusili...

Żwirko usiłował przepchnąć się do Andrzeja, ale ściskający się i kłębiący tłum poniósł ich w przeciwne strony. Teraz za to wyściskał się ze Świętym, powstrzymując łzy wzruszenia. "Za dużo ostatnio tych emocji - pomyślał - Żeby tylko nie rzuciło mi się na psychikę, bo zamiast Niemcom wypruwać flaki, ...

- A podawajcie się, sierżancie za kogo chcecie! - Żwirko przyjaźnie spojrzał na Żaka - Jeśli o mnie chodzi, nie mam nic przeciwko służbie z panem, więc sugeruję zrobić to co Flanek. Tutaj. Żeby zawieźli nas w jedno miejsce. A na miejscu już kłamać nie będziemy i każdy trafi do swojej roboty. Nie wie...

- Ich zamiary nie są mi znane, Poldek, ale posłuchaj mnie uważnie - Żwirko przybliżył twarz do twarzy Flanka i spojrzał na niego twardym wzrokiem - Trzymasz się za gębę i nie wydajesz z siebie żadnego dźwięku, prócz jęczenia. Wściekle boli cię ząb. Ja odpowiadam za ciebie a ty, jęcząc, kiwasz potaku...

Żwirko zjadł co nieco i wychylił dwa, czy też trzy toasty. Jedzenie było smaczne. Wino też nienajgorsze, ale na trzecim kieliszku postanowił poprzestać. Wysłuchał mów i toastów, którymi za bardzo się nie przejął. Był odporny na mowy polityków. Wiedział, że przeważnie mówią to, co im mówić wygodnie. ...

Żwirko powiódł wzrokiem po suto zastawionych stołach i pokiwał głową.
- Faktycznie się postarali - rzekł, przekładając walizeczkę z lewej do prawej ręki - Wprawdzie wolałbym najpierw zakwaterować się i wziąć prysznic... Ale zdaje się, że nie mamy wyboru. Zatem - na papu marsz!

Usłyszawszy polski hymn, Żwirko automatycznie zatrzymał się i stanął na baczność. Nie salutował, bo nie miał do czego. Nie przejmował się, że znieruchomiał w połowie trapu, bo wszyscy schodzący automatycznie zrobili to samo. Nie płakał, bo - ku jego samego zdziwieniu - zamiast żałości zalała go rado...

- Patrzcie! Patrzcie! Ludwik! Poldek! Patrzcie! - Żwirko stał wskazując ręką polską flagę - To na pewno nasze miejsce!
Zamilkł, wpatrując się intensywnie w te dwa - tak drogie sercu - kolory. Poczuł, że pod powiekami zakręciły mu sie łzy wzruszenia.

- Nie wiem, sierżancie, kto panu przedstawiał Niemców jako idiotów. Na pewno nie ja. Ja przedstawiam Niemców jako tchórzy, mocnych wobec bezbronnych, jako zbrodniarzy i jako ludzi bez honoru i zasad. Tyle odnośnie Niemców, w ich przeważającej masie. Jeśli chodzi o niepokojenie się, to odradzam tę cz...

- Słuchaj, Poldek, jak ktoś chce się byle czym denerwować to jego sprawa. Na pewno od tego będzie mu lepiej... Ja nie będę się zastanawiał dlaczego ten francuski okręt płynie z nami. Może zabłądził i do domu akurat wraca. Dynda mi to! - Żwirko był nieprzyzwoicie spokojny - A co do przestrzegania prz...

- Z ust pan mi to wyjął, poruczniku. Dokładnie tak właśnie mówię. Ale jeśli chce pan mieć pewność, proszę zapytać samego kaprala Lotko... i innych chorych... rzygaczy... - tu Staszek uśmiechnął się szeroko - ... czy chcą, aby pan z nimi został, aby ich niańczyć. Jestem dziwnie spokojny co odpowiedzą...