R3 - ppor. Bartosz "Kosa" Wiśniowski - Bitwa o Flandrię

[PL_CMDR Blue R]

13:00
"Kosa" zszedł z dyżuru i skierował się do kantyny. Oczekiwanie było denerwujące. Wciąż nie było wiadomo co się dzieje. Przez cały ranek tylko 1 raz 5-ta eskadra kapitana Keranguevena przeprowadziła jeden lot w eskorcie bombowców zmierzających pod Sedan, gdzie zestrzelili jednego Messerchmitta, ale utracili chorążego Preneza. Dodatkowo dwóch pilotów z maszyn zabrały sanitarki, w tym jednego, który nie był w stanie sam opuścić maszyny. I choć Kosa miał nadzieję, że ich też wyślą w centrum walk, czekali.
Radio podawało komunikaty wojskowe w których wspominano o ciężkich walkach, o Niemieckich próbach forsowania Mozy i kontratakach z udziałem czołgów i bombowców. Oni tymczasem tu siedzieli, jakby wojna na nich czekała...

[PL_Cmd_Jacek]

Front się zbliża. Nie wygląda to dobrze. Ale trzeba robić swoje.

[PL_CMDR Blue R]

W zimie na wschodzie wyglądano na Dziadka Mroza, niektórzy wyglądali na Mikołaja, inni na gwiazdkę. Ale teraz w maju chyba pół lotniska wyglądało na ciężarówki z paliwem. I radość z ich pojawienia się o 15:40 była podobna. Nawet porucznik Dubreuil wydawał się ucieszony, choć w odczuciu "Kosy" powinien być niezadowolony, że znów będzie musiał latać.

O 16:00 pojawiły się nowe rozkazy. Loty patrolowe zostają wznowione. Pierwsza na patrol między Brukselą i Namur leciała znów 5-ta eskadra, zupełnie jakby ktoś chciał pokarać szóstą, a następnie na patrol leciała wreszcie szósta eskadra.
-Na lotnisku w dyżurze zostają - powiedział porucznik Debruil - Porucznik Wisniowski jako dowódca klucza oraz sierżanci Ravily i Roig. Panowie. Szykujemy się. Wracamy nad front!
O ile nie było to wcześniej zaplanowane, to najwyraźniej porucznik znalazł sposób na odsunięcie wspólnego latania z Bartoszem. Nie mógł go wiecznie trzymać na lotnisku, ale jakoś Kosa wyczuwał, że na patrol w którym następny poleci "Kosa", porucznik nie poleci, zostając z kluczem na lotnisku.

[PL_Cmd_Jacek]

Może i dobrze. Jakoś nie mam ochoty pilnować jego ogona, jak ucieka z pola walki.

[PL_CMDR Blue R]

Zarówno dyżur, jak i patrol upłynęły bez kontaktu z wrogiem i do końca dnia nic nie zmieniło się.

Za to poranek 16 maja przyniósł pewną odmianę od rutyny. O poranku porucznik Debruil na odprawie powiedział:
-Dziś 5-ta eskadra prowadzi rozpoznanie. Nam przydzielono inne zadanie. Teraz będziemy stać w dyżurze do godziny 10. Następnie, gdy 5-ta eskadra znów będzie w gotowości do lotu, my zajmiemy się naszym właściwym zadaniem. Jeden klucz pozostanie do obrony lotniska, drugi zajmie się osłoną samolotu zwiadowczego. O 11:36 nad Cambrai przyleci z Rouen Potez 63-11 z I/36 dywizjonu rozpoznawczego. Następnie skieruje się ku linii frontu na odcinku Namur-Divant-Givet, po czym wróci nad Cambrai i poleci do Rouen. Naszym zadaniem jest osłona samolotu na odcinku od Cambrai, do czasu powrotu do Cambrai. Ja pozostanę na lotnisku z kluczem obronnym, natomiast resztę z was poprowadzi major Geille [dowódca dywizjonu].
Następnie porucznik przeszedł do przedstawienia planu formacji. Porucznik Leblanc miał prowadzić klucz na lewym skrzydle, prowadząc chorążego Moreta oraz sierżanta Elmlingera, kapitan Łaszkiewicz klucz Polski na prawym skrzydle, a podporucznik Pisotte oraz sierżanci Ravilly i Roig mieli lecieć za majorem, lekko powyżej formacji. Patrząc, że porucznik Leblanc prowadził klucz w którym każdy z pilotów posiadał już zestrzelenie, a o jakości Polaków nie było co dyskutować [choć kapitan Łaszkiewicz nie miał jeszcze okazji do zestrzelenia], to eskadra wystawiała do lotu najlepszych pilotów. Porucznik zakończył omawianie zadania słowami:
-Informacje o tym co dzieje się na froncie są kluczowe dla sztabu, dlatego naszym zadaniem jest zapewnienie, aby samolot rozpoznawczy mógł wykonać swoje zadanie i cały powrócić do Rouen. Czy są pytania?