|
Aktywację użytkowników dokonuje tylko Admin po informacji na Discordzie Uwaga !!! Google / Gmail blokuje korespondencję z forum Zapraszamy na serwer głosowy DISCORD |
R1 - ppor. Stanisław "Żwirek" Żwirko - Zew latania
Moderator: PL_CMDR Blue R
- PL_CMDR Blue R
- Posty: 7608
- Rejestracja: 24 gru 2019, 20:16
- Lokalizacja: Dąbrowa Górnicza
Re: R1 - ppor. Stanisław "Żwirek" Żwirko - Zew latania
Po lotach na MS-230, zabrano ich na loty na MS-231, który miał mocniejszy silnik i hamulce, a także radiostację. W drugim locie, w którym już nie wykonywali poleceń, a było to oddalenie od lotniska, 30 minut lotu własnego i lądowanie, Żwirko czuł, że instruktor nawet nie szykuje się do przejęcia sterów, tylko podziwia widoki, jak pasażer. Choć potem powiedział "Bardzo dobrze. Następny jest..", to jednak fakt, że instruktor nie próbował go asekurować odebrał jako dobry znak.
No i wreszcie na odprawie kończącej dzień szkolenia, przedstawiono opinię francuskich instruktorów. Uważali, że Polacy sami by mogli szkolić pilotów i plan szkoleniowy będzie na pewno wykonany raz-dwa, gdyż nie trzeba będzie powtarzać lotów i tylko polscy piloci muszą wyczuć nowe maszyny, co robili wyjątkowo szybko.... ale nie zrezygnowali z żadnego punktu w programie szkolenia.
Następne dni mijały na kolejnych lotach, podczas których uczono się prawidłowego prowadzenia rozmów przez radio, oczywiście po Francusku. O ile ze sobą dogadywali się bez problemów, to jednak Francuzi nie byli zachwyceni francuskim w wykonaniu Polaków. Nagle wyszło, że to będzie jedyna część wymagająca większego wysiłku. Wymagało to od pilotów, aby poza zajęciami na radio, także ćwiczyli te rozmowy i powoli polscy piloci osiągali wystarczający poziom.
25 stycznia zabrano ich na loty Dewoitine 501, którymi latali już bez instruktora w samolocie. I gdy wszyscy byli gotowi do przesiadki na MS-406, pogorszyła się pogoda. Z zachodu wiał wiatr, przynosząc ciężkie, deszczowe chmury. Francuzi byli nieubłagani. Na pierwszych lotach na nowym samolocie zaleca się ostrożność i pogoda musi być dobra. Ale nie marnowano czasu. Szkolono się z oprzyrządowania Moranów, teoretycznych sposobach startu i lądowania, dalej ćwiczono rozmowy radiowe, a na dodatek dostali zajęcia z francuskich sposobów nawigacji.
Wreszcie na początku lutego pogoda poprawiła się, a ciepły wiatr z południa rozwiewał zarówno ciężkie chmury, jak i ponure miny. Trzeciego lutego, po śniadaniu, ogłoszono, że pod kasyno podjeżdża autobus, który zabierze Polaków na kolejne loty. Gdy dojechali na lotnisko, na betonowej płycie lotniska stały już nie D-501, a ustawione w rzędzie Morane MS-406, przy których kręcili się mechanicy. Commandant Japy na zbiórce ogłosił, że widząc szybkie postępy, zmienił program i od dziś zaczyna się ta najważniejsza część szkolenia. Loty na najlepszych samolotach myśliwskich. I na pierwszego pilota, który miał wykonać lot wyznaczono właśnie Żwirka, co ogłosił Adjudant-chef (starszy chorąży) Lacroix.
Tego dnia po raz pierwszy Feliks Piłsudski nie był potrzebny do tłumaczenia. Nawet instruktorzy byli pod wrażeniem jak Polacy szybko załapali obcy dla nich język. Dowódcy eskadr w towarzystwie kapitana Łaszkiewicza zasiedli przy postawionym przy pasie startowym stanowisku radia z którego kontrolowano kolejne loty. Tam też Żwirko musiał przed lotem zameldować się, otrzymać rozkaz i go wykonać. "Start, szeroki krąg wokół lotniska, lądowanie" - typowy przebieg pierwszego lotu na maszynie. Nawet nie zapytali, czy Żwirko zrozumiał rozkaz, tylko zajęli się radiostacją, przez którą zaraz Żwirko miał się zameldować. Także kapitan Łaszkiewicz nie odzywał się słowem, tylko zadowolony z siebie siedział wraz z instruktorami i spoglądał na Żwirka. I jedynie Feliks siedział obok radiostacji wyraźnie znudzony, nie spodziewając się chyba, że będzie musiał coś tłumaczyć przez radio po Polsku.
No i wreszcie na odprawie kończącej dzień szkolenia, przedstawiono opinię francuskich instruktorów. Uważali, że Polacy sami by mogli szkolić pilotów i plan szkoleniowy będzie na pewno wykonany raz-dwa, gdyż nie trzeba będzie powtarzać lotów i tylko polscy piloci muszą wyczuć nowe maszyny, co robili wyjątkowo szybko.... ale nie zrezygnowali z żadnego punktu w programie szkolenia.
Następne dni mijały na kolejnych lotach, podczas których uczono się prawidłowego prowadzenia rozmów przez radio, oczywiście po Francusku. O ile ze sobą dogadywali się bez problemów, to jednak Francuzi nie byli zachwyceni francuskim w wykonaniu Polaków. Nagle wyszło, że to będzie jedyna część wymagająca większego wysiłku. Wymagało to od pilotów, aby poza zajęciami na radio, także ćwiczyli te rozmowy i powoli polscy piloci osiągali wystarczający poziom.
25 stycznia zabrano ich na loty Dewoitine 501, którymi latali już bez instruktora w samolocie. I gdy wszyscy byli gotowi do przesiadki na MS-406, pogorszyła się pogoda. Z zachodu wiał wiatr, przynosząc ciężkie, deszczowe chmury. Francuzi byli nieubłagani. Na pierwszych lotach na nowym samolocie zaleca się ostrożność i pogoda musi być dobra. Ale nie marnowano czasu. Szkolono się z oprzyrządowania Moranów, teoretycznych sposobach startu i lądowania, dalej ćwiczono rozmowy radiowe, a na dodatek dostali zajęcia z francuskich sposobów nawigacji.
Wreszcie na początku lutego pogoda poprawiła się, a ciepły wiatr z południa rozwiewał zarówno ciężkie chmury, jak i ponure miny. Trzeciego lutego, po śniadaniu, ogłoszono, że pod kasyno podjeżdża autobus, który zabierze Polaków na kolejne loty. Gdy dojechali na lotnisko, na betonowej płycie lotniska stały już nie D-501, a ustawione w rzędzie Morane MS-406, przy których kręcili się mechanicy. Commandant Japy na zbiórce ogłosił, że widząc szybkie postępy, zmienił program i od dziś zaczyna się ta najważniejsza część szkolenia. Loty na najlepszych samolotach myśliwskich. I na pierwszego pilota, który miał wykonać lot wyznaczono właśnie Żwirka, co ogłosił Adjudant-chef (starszy chorąży) Lacroix.
Tego dnia po raz pierwszy Feliks Piłsudski nie był potrzebny do tłumaczenia. Nawet instruktorzy byli pod wrażeniem jak Polacy szybko załapali obcy dla nich język. Dowódcy eskadr w towarzystwie kapitana Łaszkiewicza zasiedli przy postawionym przy pasie startowym stanowisku radia z którego kontrolowano kolejne loty. Tam też Żwirko musiał przed lotem zameldować się, otrzymać rozkaz i go wykonać. "Start, szeroki krąg wokół lotniska, lądowanie" - typowy przebieg pierwszego lotu na maszynie. Nawet nie zapytali, czy Żwirko zrozumiał rozkaz, tylko zajęli się radiostacją, przez którą zaraz Żwirko miał się zameldować. Także kapitan Łaszkiewicz nie odzywał się słowem, tylko zadowolony z siebie siedział wraz z instruktorami i spoglądał na Żwirka. I jedynie Feliks siedział obok radiostacji wyraźnie znudzony, nie spodziewając się chyba, że będzie musiał coś tłumaczyć przez radio po Polsku.
Czasami brak taktyki, to jedyna możliwa taktyka....
PL_CMDR Blue R (Finek)
PL_CMDR Blue R (Finek)
Re: R1 - ppor. Stanisław "Żwirek" Żwirko - Zew latania
Idąc w stronę samolotu Żwirko czuł radość w piersiach. Oglądane dotąd w hangarze MS-406-tki bardzo mu się podobały. Pociągła, rasowa sylwetka zdawała się dużo obiecywać. Nareszcie będzie mógł choć wstępnie się przekonać czy obietnica ma pokrycie.
Wsiadł, zatrzasnął osłonę kabiny i uruchomił silnik. Dodając gazu poczuł drżenie i moc drzemiącą w maszynie. Delikatnie oderwał się od ziemi i ruszył w pierwszy, "szeroki krąg" wokół lotniska. Wykonał go ostrożnie i z uwagą. Wiedząc, ze jest obserwowany, nie mógł pozwolić sobie na żadne odjazdowe eksperymenty. Wylądował gładziutko i bez problemów. Kołując do wyznaczonego punktu końcowego i jednocześnie analizując swoje wrażenia, utwierdzał się w przekonaniu, że z tego samolotu i on i wszyscy pozostali będą jednak mieli pociechę.
Wsiadł, zatrzasnął osłonę kabiny i uruchomił silnik. Dodając gazu poczuł drżenie i moc drzemiącą w maszynie. Delikatnie oderwał się od ziemi i ruszył w pierwszy, "szeroki krąg" wokół lotniska. Wykonał go ostrożnie i z uwagą. Wiedząc, ze jest obserwowany, nie mógł pozwolić sobie na żadne odjazdowe eksperymenty. Wylądował gładziutko i bez problemów. Kołując do wyznaczonego punktu końcowego i jednocześnie analizując swoje wrażenia, utwierdzał się w przekonaniu, że z tego samolotu i on i wszyscy pozostali będą jednak mieli pociechę.
Kilo wody pod stopą!

- PL_CMDR Blue R
- Posty: 7608
- Rejestracja: 24 gru 2019, 20:16
- Lokalizacja: Dąbrowa Górnicza
Re: R1 - ppor. Stanisław "Żwirek" Żwirko - Zew latania
Każdy kolejny, który lądował był zachwycony. Jako trzeci wystartował podporucznik Wiśniowski z Poznańskiego dywizjonu. Jak wszyscy inni ruszył, wystartował... i tak leciał i leciał, a pod skrzydłami wciąż było widać cienkie nóżki podwozia.
-Czy on zapomniał schować podwozie?
Dopiero gdy samolot był bardzo wysoko, obserwujący przez lornetkę instruktor powiedział:
-Trochę późno schował podwozie.
"Trochę". Porucznik leciał z tym podwoziem dobrych kilka minut. Czyżby zapomniał o podwoziu? Tak jak wszyscy tutaj ma tyle godzin wylatanych, ale chyba nigdy jeszcze nie musiał chować podwozia. Trzeba było to pamiętać i nauczyć się... a potem przed lądowaniem nie zapomnieć go wypuścić. Tylko pozornie brzmiało to prosto. Gdy podporucznik Wiśniowski lądował, przez moment wyglądało, że traci stabilność lotu, ale maszyna, choć mocno obniżyła lot, gładko dotknęła pasa startowego kołami i podjechała w wyznaczone miejsce. Choć mogło się wydawać, że ten lot dostanie niską ocenę, instruktor wpisał podporucznikowi Wiśniowskiemu najwyższą ocenę, tylko powiedział mu, aby podwozie chował wcześniej, bo nie ma potrzeby latać tak długo z wysuniętym oraz, żeby podczas lądowania podchodził bardziej gładko, delikatniej operując przepustnicą. To było trochę dziwne. W Dęblinie, jakby mieli takie maszyny, to ten Poznaniak musiałby powtarzać ćwiczenie. Czyżby całe to wypisywanie ocen było farsą i Francuzi mieli już gotowe dyplomy dla Polaków na najwyższą ocenę?
Gdy z lotu wrócił podporucznik Andrzej Baran i przekazał maszynę sierżantowi Flankowi, Andrzej zapytał instruktora:
- To co, kiedy walki pozoracyjne? Nie możemy wyjść z wprawy, prawda?
Instruktor zupełnie na poważnie spojrzał w kartkę i powiedział:
-W tym tempie... tak w drugiej dekadzie lutego.
Andrzeja, jakby zamurowało, ale po sekundzie poprosił o listę punktów do przeszkolenia i gdy ją dostał, skrzywił się teatralnie i zapytał:
-Można te manewry zaliczyć w jednym locie?
-Nie - odpowiedział instruktor - Wtedy spędzicie za mało godzin w powietrzu.
Andrzej pokręcił głową, oddał kartkę i dołączył do kolegów oglądających loty w oczekiwaniu na kolejny etap szkolenia. Po minie widać było, że nie jest zadowolony.
-Czy on zapomniał schować podwozie?
Dopiero gdy samolot był bardzo wysoko, obserwujący przez lornetkę instruktor powiedział:
-Trochę późno schował podwozie.
"Trochę". Porucznik leciał z tym podwoziem dobrych kilka minut. Czyżby zapomniał o podwoziu? Tak jak wszyscy tutaj ma tyle godzin wylatanych, ale chyba nigdy jeszcze nie musiał chować podwozia. Trzeba było to pamiętać i nauczyć się... a potem przed lądowaniem nie zapomnieć go wypuścić. Tylko pozornie brzmiało to prosto. Gdy podporucznik Wiśniowski lądował, przez moment wyglądało, że traci stabilność lotu, ale maszyna, choć mocno obniżyła lot, gładko dotknęła pasa startowego kołami i podjechała w wyznaczone miejsce. Choć mogło się wydawać, że ten lot dostanie niską ocenę, instruktor wpisał podporucznikowi Wiśniowskiemu najwyższą ocenę, tylko powiedział mu, aby podwozie chował wcześniej, bo nie ma potrzeby latać tak długo z wysuniętym oraz, żeby podczas lądowania podchodził bardziej gładko, delikatniej operując przepustnicą. To było trochę dziwne. W Dęblinie, jakby mieli takie maszyny, to ten Poznaniak musiałby powtarzać ćwiczenie. Czyżby całe to wypisywanie ocen było farsą i Francuzi mieli już gotowe dyplomy dla Polaków na najwyższą ocenę?
Gdy z lotu wrócił podporucznik Andrzej Baran i przekazał maszynę sierżantowi Flankowi, Andrzej zapytał instruktora:
- To co, kiedy walki pozoracyjne? Nie możemy wyjść z wprawy, prawda?
Instruktor zupełnie na poważnie spojrzał w kartkę i powiedział:
-W tym tempie... tak w drugiej dekadzie lutego.
Andrzeja, jakby zamurowało, ale po sekundzie poprosił o listę punktów do przeszkolenia i gdy ją dostał, skrzywił się teatralnie i zapytał:
-Można te manewry zaliczyć w jednym locie?
-Nie - odpowiedział instruktor - Wtedy spędzicie za mało godzin w powietrzu.
Andrzej pokręcił głową, oddał kartkę i dołączył do kolegów oglądających loty w oczekiwaniu na kolejny etap szkolenia. Po minie widać było, że nie jest zadowolony.
Czasami brak taktyki, to jedyna możliwa taktyka....
PL_CMDR Blue R (Finek)
PL_CMDR Blue R (Finek)
Re: R1 - ppor. Stanisław "Żwirek" Żwirko - Zew latania
Cóż. Żwirko z pełnym zrozumieniem odnotował zawiedzioną minę Andrzeja. On również nie był zadowolony z tego co właśnie podsłuchał. Również i jego głowa odruchowo pokręciła się na szyi wyrażając tłumioną irytację. Gdy Baran znalazł się w zasięgu głosu, Staszek odezwał się:
- No i popatrz, Andrzej! Jeszcze prawie miesiąc tej piaskownicy! - teraz kręciły się już obie głowy - Ale damy radę! Nie takie guano już przetrwaliśmy. Co nie?
- No i popatrz, Andrzej! Jeszcze prawie miesiąc tej piaskownicy! - teraz kręciły się już obie głowy - Ale damy radę! Nie takie guano już przetrwaliśmy. Co nie?
Kilo wody pod stopą!

- PL_CMDR Blue R
- Posty: 7608
- Rejestracja: 24 gru 2019, 20:16
- Lokalizacja: Dąbrowa Górnicza
Re: R1 - ppor. Stanisław "Żwirek" Żwirko - Zew latania
Mogli jednak tylko kiwać ze zrozumieniem głowami i czekać na zakończenie lotu jako ostatniego sierżanta Flanka, aby dowiedzieć się, co następne będą ćwiczyć. Ale lot Leopolda zapisał się w historii szkolenia dużymi literami... Początek lotu był taki jak u wszystkich, ale gdy kończąc krąg Flanek pojawił się nad lotniskiem, zamiast podejścia do lądowania, zanurkował w stronę zgrupowanych kolegów, jakby chciał ich ostrzelać, po czym na wysokości około 30-50 metrów odbił gwałtownie do góry. Zaraz potem zebrani mogli oglądać pętle, beczki, zwroty, Immelmany. Po prostu pełen zestaw pokazowy i chyba wszystko indywidualne, co było na tej liście szkoleniowej.
Czasami brak taktyki, to jedyna możliwa taktyka....
PL_CMDR Blue R (Finek)
PL_CMDR Blue R (Finek)
Re: R1 - ppor. Stanisław "Żwirek" Żwirko - Zew latania
"A to skubaniec!" - ta radosna myśl całkowicie i bez reszty, wypełniła Żwirkowy umysł. Z zaskoczeniem i zachwytem wpatrywał się w samolot Flanka, kreślący tuż nad ich głowami niesamowite figury. Jednocześnie zerkał na zaskoczone gęby Francuzów, którzy z opadłymi szczękami i wybałuszonymi oczyma również śledzili wyczyny Poldka.
"Ciekawe czy teraz zmienią nam program szkolenia?" - pomyślał z przekąsem.
"Ciekawe czy teraz zmienią nam program szkolenia?" - pomyślał z przekąsem.
Kilo wody pod stopą!

- PL_CMDR Blue R
- Posty: 7608
- Rejestracja: 24 gru 2019, 20:16
- Lokalizacja: Dąbrowa Górnicza
Re: R1 - ppor. Stanisław "Żwirek" Żwirko - Zew latania
Flanek był znany jako wytrawny myśliwiec i akrobata, ale takie figury podczas pierwszego lotu na nowej maszynie wymagały odwagi. A że figury wykonywał poprawnie, to francuski instruktor tylko kiwał głową i wpisywał (podobnie jak wszystkim dotąd) wysokie oceny z latania Moranem. Kapitan Wiórkiewicz nawet go poinformował, że to wspaniały polski akrobata, który często wygrywał myśliwskie konkursy między-pułkowe, na co Francuz odpowiedział: -Odważny, polski pilot! Wspaniale opanował pilotaż samolotu, którym lata pierwszy raz.
Flanek tymczasem wzniósł się na 500 metrów i spokojnie podszedł do lądowania jak każdy inny, zatrzymał samolot i z roześmianą miną podszedł do kolegów, którzy też składali mu gratulację.
I wtedy zjawił się on. Kapitan Łaszkiewicz, cały czerwony na twarzy. Podszedł do sierżanta i wykrzyknął:
-Sierżancie Flanek! Co to za brak dyscypliny?! Dostaliście pozwolenie na lądowanie i to co mieliście zrobić to wylądować. To nie jest wasz prywatny samolot, a Francuski i jakbyście stracili panowanie, to nie tylko wy, ale całe polskie lotnictwo by oberwało! Jako piloci pierwszego kursu macie świecić przykładem, a nie pokazywać, że Polskie Lotnictwo to banda niezdyscyplinowanych, choć bardzo utalentowanych pilotów. Kopnął bym was w dupę, ale nie mogę. Francuzi są zachwyceni. - po czym wyciągnął rękę do Flanka i powiedział - Wspaniałe akrobacje. Na Moranach osiągnięcie wiele sukcesów, jestem tego pewny. Niemcy mogą już się zacząć bać na samą myśl o waszym powrocie na front. Tak trzymać!
I gdy wyglądało, że sytuacja rozchodzi się po kościach, dodał:
-Ale jak ktoś następny złamie dyscyplinę, bo uzna, że pokaże jak utalentowany jest, to dostanie ode mnie kopa w dupę przy wszystkich! Reprezentujemy Polskie Lotnictwo. Umiejętności pokazujecie idealnie, więc jeszcze pokażcie, że jesteśmy też zdyscyplinowani.
Flanek tymczasem wzniósł się na 500 metrów i spokojnie podszedł do lądowania jak każdy inny, zatrzymał samolot i z roześmianą miną podszedł do kolegów, którzy też składali mu gratulację.
I wtedy zjawił się on. Kapitan Łaszkiewicz, cały czerwony na twarzy. Podszedł do sierżanta i wykrzyknął:
-Sierżancie Flanek! Co to za brak dyscypliny?! Dostaliście pozwolenie na lądowanie i to co mieliście zrobić to wylądować. To nie jest wasz prywatny samolot, a Francuski i jakbyście stracili panowanie, to nie tylko wy, ale całe polskie lotnictwo by oberwało! Jako piloci pierwszego kursu macie świecić przykładem, a nie pokazywać, że Polskie Lotnictwo to banda niezdyscyplinowanych, choć bardzo utalentowanych pilotów. Kopnął bym was w dupę, ale nie mogę. Francuzi są zachwyceni. - po czym wyciągnął rękę do Flanka i powiedział - Wspaniałe akrobacje. Na Moranach osiągnięcie wiele sukcesów, jestem tego pewny. Niemcy mogą już się zacząć bać na samą myśl o waszym powrocie na front. Tak trzymać!
I gdy wyglądało, że sytuacja rozchodzi się po kościach, dodał:
-Ale jak ktoś następny złamie dyscyplinę, bo uzna, że pokaże jak utalentowany jest, to dostanie ode mnie kopa w dupę przy wszystkich! Reprezentujemy Polskie Lotnictwo. Umiejętności pokazujecie idealnie, więc jeszcze pokażcie, że jesteśmy też zdyscyplinowani.
Czasami brak taktyki, to jedyna możliwa taktyka....
PL_CMDR Blue R (Finek)
PL_CMDR Blue R (Finek)
Re: R1 - ppor. Stanisław "Żwirek" Żwirko - Zew latania
Żwirko nie był pewien, czy kapitan Łaszkiewicz Flanka chwali i mu gratuluje, czy go gani... Na pewno jednak nie potrafił wyobrazić sobie tego kopania pilotów w dupę. Nigdy się to w wojsku za jego bytności nie zdarzyło, więc chyba Łaszkiewicz raczył sobie żartować. W każdym razie gdyby jednak chciał kogokolwiek w tą dupę kopnąć, to znając swych kolegów, Staszek nie chciał by być wtedy na miejscu kapitana... i dupy jego.
Kilo wody pod stopą!

- PL_CMDR Blue R
- Posty: 7608
- Rejestracja: 24 gru 2019, 20:16
- Lokalizacja: Dąbrowa Górnicza
Re: R1 - ppor. Stanisław "Żwirek" Żwirko - Zew latania
I wtedy odezwali się ci, którzy by by jako pierwsi skopali kapitana, czyli "obrońcy" Flanka. Nawet skrytykowano kapitana, za to, że przywołał Flanka do dyscypliny, zamiast stawiać go za wzór i pokazać Francuzom, co potrafi polski pilot... pokazując tym samym właśnie ów brak dyscypliny. Sytuacja nie była zbyt miła. Niektórzy stanęli po stronie kapitana, inni po stronie "obrońców". A Francuzi patrzeli z boku, jak Polacy zaczynali się kłócić między sobą.
- Panowie, spokojnie - podporucznik Baran spróbował załagodzić sytuację, zwracając się do krytykujących kapitana - Francuzi mają swój system szkolenia, a my mamy doświadczenie bojowe. My wiemy że umiemy latać, oni też to wiedzą, ale być może to formaliści. Niestety nie jesteśmy pod polskim niebem i na polskich maszynach. Jesteśmy uzależnieni od nich i musimy tak tańczyć jak nam zagrają. Wolę zacisnąć zęby, niż czekać na przydział nie wiadomo gdzie i kiedy.
Kapitał Łaszkiewicz powiedział:
-I dokładnie o to chodzi. Teraz latamy, jak każe program szkolenia Francuskiej Szkoły Lotniczej i zaczynacie następne ćwiczenie. Tych, co mają do tego szkolenia uwagi, zapraszam wieczorem z uwagami do siebie, bo teraz to nie czas i miejsce. Pamiętacie, co powiedział major Mümler? "Pokażcie się Francuzom z jak najlepszej strony. Wszyscy na was patrzą." A teraz kontynuujemy szkolenie. Uwag waszych wysłucham wieczorem, przy biurku, jak każe wojsko, a nie tu, jak na targowisku. - po czym jakby nic się nie stało, odwrócił się do francuskiego instruktora i powiedział - "Możemy kontynuować szkolenie".
Sytuacja mimo wszystko wydawała się napięta, a lekko zdezorientowany instruktor spojrzał, jak kapitan odszedł ku radiostacji i pozostałym dowódcom, po czym jakby się ocknął i zaczął tłumaczyć, jakie manewry mają zostać wykonane w drugim locie. A teraz mieli wykonać różne rodzaje skręcania, zarówno samym sterem kierunku, jak i całkowicie bez niego. W zasadzie coś, co Flanek chyba już chwilę temu zrobił, gdzieś pomiędzy pętlami i beczkami.
- Panowie, spokojnie - podporucznik Baran spróbował załagodzić sytuację, zwracając się do krytykujących kapitana - Francuzi mają swój system szkolenia, a my mamy doświadczenie bojowe. My wiemy że umiemy latać, oni też to wiedzą, ale być może to formaliści. Niestety nie jesteśmy pod polskim niebem i na polskich maszynach. Jesteśmy uzależnieni od nich i musimy tak tańczyć jak nam zagrają. Wolę zacisnąć zęby, niż czekać na przydział nie wiadomo gdzie i kiedy.
Kapitał Łaszkiewicz powiedział:
-I dokładnie o to chodzi. Teraz latamy, jak każe program szkolenia Francuskiej Szkoły Lotniczej i zaczynacie następne ćwiczenie. Tych, co mają do tego szkolenia uwagi, zapraszam wieczorem z uwagami do siebie, bo teraz to nie czas i miejsce. Pamiętacie, co powiedział major Mümler? "Pokażcie się Francuzom z jak najlepszej strony. Wszyscy na was patrzą." A teraz kontynuujemy szkolenie. Uwag waszych wysłucham wieczorem, przy biurku, jak każe wojsko, a nie tu, jak na targowisku. - po czym jakby nic się nie stało, odwrócił się do francuskiego instruktora i powiedział - "Możemy kontynuować szkolenie".
Sytuacja mimo wszystko wydawała się napięta, a lekko zdezorientowany instruktor spojrzał, jak kapitan odszedł ku radiostacji i pozostałym dowódcom, po czym jakby się ocknął i zaczął tłumaczyć, jakie manewry mają zostać wykonane w drugim locie. A teraz mieli wykonać różne rodzaje skręcania, zarówno samym sterem kierunku, jak i całkowicie bez niego. W zasadzie coś, co Flanek chyba już chwilę temu zrobił, gdzieś pomiędzy pętlami i beczkami.
Czasami brak taktyki, to jedyna możliwa taktyka....
PL_CMDR Blue R (Finek)
PL_CMDR Blue R (Finek)